Mijn herstel van NAH vaardigheden buitenshuis trainen

Mijn herstel van NAH: vaardigheden buitenshuis trainen

Dan is het ineens zover. Ik voelde dat mijn revalidatie meer nodig had dan alleen het proces met mezelf thuis. Het ging tenslotte beter met me en voelde dat het tijd was voor de volgende stap. Ik wilde mijn aandacht richten op vaardigheden die ik buitenshuis kon trainen. Ik heb de keuze gemaakt om een werkomgeving te kiezen waarbij ik mijn onvermogen tegen zou komen.

 

Mijn zoektocht naar de juiste werkplek

Wat thuis niet goed lukte was het eten koken. De vaardigheden en planning die daarvoor nodig zijn lukten me niet. Ik was heel onhandig. Ik heb veel dingen kapot gemaakt, in mijn vingers gesneden en me met regelmaat verbrand of iets laten verbranden. We ontvingen zelfs een brief van onze verzekering dat we bovengemiddelde schade melden. Dit onvermogen vertelde mij dat het mijn aandacht nodig had. Ik wilde thuis weer in de keuken staan en het eten kunnen verzorgen, dus ik besloot dat ik deze vaardigheden ergens moest gaan oefenen. Ik schreef een brief naar mijn favoriete healthy foodrestaurant in Groningen en stelde de vraag of ik daar vrijwillig mocht komen werken om mijn brein te trainen. Een week later stond ik al in de keuken. Omdat ik wist dat dit niet gemakkelijk voor me zou worden was het voor mij belangrijk dat ik kon trainen bij een vertrouwde plek. Een plek die me energie geeft zodra ik erbinnen stap, tegenover de uitdaging die er voor me ligt.

 

Mijn dagelijkse training

Wat ik er train is het werken met mijn handen en het inslijten en automatiseren van vaardigheden. Daarnaast train ik ook andere cognitieve vaardigheden zoals mijn geheugen, concentratie, verwerken van prikkels en het schakelen van mijn brein. Ik vind het met momenten zwaar en met regelmaat ervaar ik onvermogen. Dan baal ik van mezelf. Ik wil wat ik doe graag goed doen. Maar er is balans, want wat er tegenover staat is de energie die ik ervan krijg. Namelijk het werken met mijn collega’s, het brengen van onze mooie, gezonde gerechten naar de klanten en het klantencontact. In het begin durfde ik mezelf moeilijk te laten horen. Ik schaamde me voor mijn traagheid en was bang dat ik zou stotteren. Als een klant of collega iets tegen me zegt heb ik verwerkingstijd nodig om te begrijpen wat iemand zegt en dan moet ik nog zoeken naar de woorden om erop te kunnen reageren. Doordat ik dit nu veel doe en accepteer dat ik hiermee mag oefenen gaat het steeds beter.

 

Ik krijg van Feel Good het vertrouwen en de mogelijkheid om te oefenen met alles wat ik tegenkom. Van het werken met mijn handen tot mezelf weer laten zien en horen. Het helpt mij om mijn zelfvertrouwen te vergroten. Ik leer er om te gaan met onvoorziene en onverwachte dingen. Hier heb ik voordeel van in mijn dagelijks leven en helpt situaties thuis te verbeteren. De kinderen kan ik weer goed om mij heen verdragen en ze kunnen weer vriendjes mee naar huis nemen zonder dat ik me af moet zonderen op onze slaapkamer. Ook kan ik weer eten koken, helpen bij het huiswerk van de kinderen, spontane activiteiten doen en een kar vol boodschappen halen. Ik kan beter tegen verschillende geluiden. Het werken bij Feel Good is voor mij als revalideren, maar dan niet in een centrum, maar in de horeca.

 

Lief zijn voor mezelf en mijn omgeving

Het gevoel wat ik ervaar als ik rondloop bij Feel Good is ook het gevoel dat ze willen uitdragen. Het gaat om je goed voelen, het naar je zin hebben, vrolijk zijn, samen zijn en lief zijn voor elkaar en de klanten. Het helpt me om weer te verzachten. Het revalideren, en daarbij goed te voelen wat ik nodig had, vroeg een ‘zakelijke’ stand met mezelf om het vol te houden. Lief zijn en verzachten is waar ik de ander in deze tijd voor nodig had. Omringd zijn met dit fijne gevoel bij Feel Good nodigt me uit om lief, vrolijk en zacht te zijn. Het lukt me daarom ook steeds beter om mezelf weer lief te hebben en dit te zijn voor mijn omgeving.

 

Mijn doel is mijn eigen vak weer uit te oefenen

Ik wil graag mijn vak als psychomotorisch therapeut weer beoefenen. Mijn gevoel zei me dat ik eerst in de horeca moest oefenen. Als therapeut verwacht ik minder cognitieve klachten tegen te komen. Met deze zijweg bij Feel Good verwacht ik mijn doel als therapeut te bereiken en daardoor een betere therapeut te worden. Doordat ik door de cognitieve klachten heen beweeg voel ik me steeds comfortabeler in situaties die eerst oncomfortabel waren. De weg is niet gemakkelijk, maar zeker de moeite waard. Het geeft mij vertrouwen, het maakt mijn cirkel van vermogen groter en het brengt veerkracht. Ik ga met veel plezier naar het werk en ik hou van de uitdagingen die daar voor mij zijn. Het gevoel om weer van betekenis te zijn en naar mijn werk te gaan vervullen veel verlangens. Ik straal weer. De eerste keer dat ik op vrijdag naar huis fietste moest ik huilen. Ik had gewerkt en het was weekend. Voor het eerst in bijna 4 jaren voelde ik me ‘vrij’!

Ik ben blij en trots op keuzes die ik heb gemaakt en heel blij dat ik dit met jou kan delen. Ik besloot naar mijn onvermogen te kijken en daar een situatie bij te zoeken waarin ik dit veel tegen zou komen. Na 4 jaren is er nog steeds verbetering in mijn brein en heb ik het afgelopen half jaar grote stappen gezet. Soms vind ik het ineens spannend. Het besef dat ik steeds meer word hoe ik wil zijn maakt mij trots. Dat ik doe waar ik blij van word, mij zo fijn mag voelen en alweer zoveel kan vind ik moeilijk te geloven. Als ik dat voel knijp ik mezelf even en zeg ik tegen mezelf dat het echt waar is 😉

Volgende week schrijf ik mijn vijfde en tevens ook laatste artikel. In dit artikel vertel ik je meer over mijn missie en verlangen die door mijn eigen zoektocht is ontstaan.

 

 

 

© 2022 brainbalanceopleidingen.com