Waarom het ook belangrijk is om goed naar je eigen lichaam te luisteren

Artsen, therapeuten, zorgverleners zijn net mensen. Ook zij hebben hun rugzak, ieder met zijn of haar eigen twijfels, onzekerheden en angsten. En ook zij hebben hun verlangens; om erkend, gezien en gewaardeerd te worden. Om liefde te kunnen geven en liefde te kunnen ontvangen. De dokter wordt maar al te vaak afgerekend op de snelheid en de kunde waarmee hij iemand van zijn of haar klacht af kan helpen. Voor die rol is hij jarenlang opgeleid. Om na die lange weg uiteindelijk de, soms letterlijk witte, jas van dokter aan te kunnen trekken. Naast het naamplaatje volgehangen met allerlei onzichtbare stickers waar een, volgens de norm, “goede dokter” aan zou moeten voldoen. Daarom is het belangrijk ook te vertrouwen op de wijsheid van je eigen lichaam.

 

Rollen

We hebben allemaal verschillende rollen: de rol als vader of moeder, als zoon of als dochter, je rol van partner, de rol als vriend of vriendin of de rol als collega. We hebben ideeën over hoe we deze rollen het beste zouden moeten vervullen. Ingegeven door je opvoeding, de maatschappij en hoe jij vindt hoe het zou moeten zijn. Vaak voor waar aangenomen, maar het zijn enkel concepten. Het is niet dé waarheid en al helemaal niet wie je bent. Zijn die rollen dan verkeerd? Nee, die zijn uitermate nuttig en efficiënt. Totdat je die rol nodig gaat hebben om je goed te voelen. Dan heeft de rol leiding gekregen over jou in plaats van dat jij nog leiding hebt over die rol.

 

Veel zorgverleners identificeren zich met hun rol. Met andere woorden, ze zien het als hun verplichting om jou te helpen. Helemaal waar wat mij betreft wanneer dat gaat over leven of dood, maar in alle andere gevallen heb je een keuze hoe je er voor de ander wilt zijn. Je wilt als zorgverlener niets liever dan dat de ander zich (weer) goed gaat voelen. Maar er ligt nog een laag onder. Wanneer de ander zich weer goed voelt, blij, gelukkig en gezond is; hoe ga jij je dan voelen als zorgverlener? Ook veel fijner natuurlijk! En dát is een belangrijke reden waarom bijvoorbeeld een arts, maar ook jij, er zo graag voor de ander wilt zijn. Natuurlijk is die dokter geïnteresseerd in jouw welzijn, maar die wil zich (onbewust) zelf ook fijner voelen en dat doet hij door je zo snel en zo goed mogelijk van je klacht af te helpen.

 

Je hebt altijd een keuze om te luisteren naar je eigen lichaam

Maar wat als jouw lijf slimmer is dan je hoofd? Dat daar waar je met je hoofd geen nee meer kan zeggen, je lichaam het voor je gaat doen en het je daar eigenlijk iets wil vertellen? Wat mag jij veranderen in jouw leven, zodat het weer goed en kloppend is voor jou? Dan kan het zo snel mogelijk wegnemen van de klacht betekenen dat iemand zijn pad vervolgt, terwijl het juist het pad is dat hem of haar ziek maakt. Dan missen zowel jij als de dokter een afslag…

 

Soms is iemand er meer mee geholpen als je die wat langer op de pijnlijke plek houdt en daarmee in contact brengt. Je niet gaat vertellen wat de ander wel of niet moet doen, maar je vertrouwt op de wijsheid van het lichaam. En daar verschuift de rol van arts of zorgverlener geleidelijk naar de rol van begeleider. Van angst en afhankelijkheid naar vertrouwen en zelfstandigheid. Wanneer je als zorgverlener dan niet gezien wordt in je beste intentie, dan heb je jezelf dus goed te begeleiden. Dat je niet lief, leuk en aardig, erkend en gewaardeerd hóeft te worden.

 

Zowel de zorgverlener als de persoon die bij hem of haar komt zijn beiden aandeelhouder in dit proces. Daar waar de dokter een pil voorschrijft, ben jij als “patiënt” nog altijd medeverantwoordelijk voor wat je in je mond stopt. Verplicht je de arts om voor jouw gezondheid te moeten zorgen of ben je bereid om naar je eigen lijf te kijken en te onderzoeken wat het daadwerkelijk het hardste nodig heeft? Wat kan jij veranderen in jouw leven, zodat het weer goed en kloppend is voor jou? Goed en kloppend in de zin van dat het bijdraagt aan de relatie tussen jou én jezelf.

© 2022 brainbalanceopleidingen.com