Waarom zijn kinderen een goede spiegel voor jou als ouder?

Kinderen worden geboren met een eigen wil. Gedurende hun jonge leven worden ze gevormd door bepaalde normen en waarden die worden meegegeven door jou als ouder. Omgevingsfactoren hebben enorme impact op hun ontwikkeling en gewoontes die jij wellicht van jouw ouders mee hebt gekregen en dit geef je vaak onbewust ook weer mee aan jouw kind.

Zo kreeg ik van huis uit mee: “Bij de koffie hoort een koekje”, “eten is gezellig” en “niet zeuren maar doorgaan!” Dat werd onbewust een stemmetje in mijn hoofd die ervoor zorgde dat ik een haat /liefde verhouding kreeg met eten en in alles wat ik doe het maximale eruit wil halen waardoor ik mezelf nog wel eens voorbijloop. Ik heb deze normen en waarden in mijn brein geprogrammeerd. Kinderen zijn vaak een reflectie van ons eigen gedrag. Realiseer je je dat wel eens?

Bijvoorbeeld: “Je komt thuis na een lange dag werken, moe, moet nog eten koken en er moet nog van alles gebeuren in huis.  Je hebt een kort lontje en kan maar weinig hebben van de kinderen. Als je ’s avonds eindelijk even op de bank zit komt je kind meerdere keren zijn bed uit… pfff daar gaan we weer denk je”

Maar draai het nu eens om, als jij jouw kind zou zijn en je moeder of vader komt thuis van haar/zijn werk, heeft bijna geen aandacht voor je en reageert ook nog eens heel kortaf, hoe zou jij je dan voelen?

 

Als je het hebt over bepaalde eetgewoontes

Is jouw kind een moeizame eter? Eet hij of zij geen groenten of heeft hij of zij moeite met bepaalde structuren van eten? Dan zie ik dat vaak ook terug bij 1 van de ouders. (Overigens speelt de leeftijd hier ook wel een rol, heel jonge kinderen zijn nog volop hun smaak aan het ontdekken). Ben jij van huis uit gewend een snoepje of toetje te eten na het eten? Werd het behalen van een diploma bij jou thuis beloond met wat lekkers? Dan geef je dit vaak ook mee aan jouw kind. Eet jij met aandacht (zonder mobiel of ander beeldscherm) of pak je onder het eten regelmatig even je mobiel? Dan zal je kind deze gewoonte ook snel over gaan nemen als hij of zij ouder is.

 

Kinderen kopiëren jouw gedrag

Ben jij zelf perfectionistisch en wil je alleen het hoogst haalbare? Dan kun je dat onbewust meegeven aan je kind met als gevolg dat een kind bang is om foutjes te maken. Het kan juist heel krachtig zijn om te laten zien dat papa of mama ook foutjes maakt en ook wel eens verdrietig of boos is. Dat geeft je kind de ruimte om te mogen groeien en ontdekken wie hij of zij is. Dat het oké is als je je af en toe niet fijn voelt of een foutje maakt. En hoe mooi is het juist om kinderen hun ontdekkingstocht te laten maken of te leren door te vallen en daarna weer op te staan en sterker dan de keer daarvoor. Aan jou de taak als ouder om hen zoveel mogelijk te stimuleren hierin. Laat je vooral niet tegenhouden door je eigen belemmerende (niet helpende) gedachten. Tijdens mijn coaching maak ik gebruik van de leerkuil om het denkproces van een kind uit te leggen aan ouders, zodat ouders hun kind beter leren begrijpen en hen beter op weg kunnen helpen.

 

De leerkuil

1: Dit is (te) moeilijk

2: Ik snap er niets van

3: Ik geef het op

4. Ik probeer het toch nog een keer

5. Kan iemand me helpen?

6. Volgens mij begin ik het te snappen

7. Jaaa gelukt! Goed dat ik ben blijven proberen.

 

 

Samengevat

Is jouw kind snel boos, verdrietig, bang om fouten te maken of laat hij of zij bepaald gedrag zien wat je niet fijn vindt? Sta dan even stil en kijk eens kritisch naar je eigen gedrag, gewoonten of de manier waarop je dingen aanpakt. En stimuleer je kind om op ontdekkingstocht te gaan. Echt je helpt je kind hier enorm mee! Je kind heeft jou nodig als ouder die hen de weg wijst en bij de hand neemt waar nodig, onvoorwaardelijk van hen houdt en hen helpt op het moment dat hij/ zij het moeilijk heeft.

© 2022 brainbalanceopleidingen.com